آموختن به امام حسين بود ، آنگاه خدا اين آيه را فرو فرستاد : إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً « 1 » . 3 - روايت شده كه امير المؤمنين على و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام در امر وصيّت و امر خدا شريك بودند ولى خداى سبحان امير المؤمنين را به جهت اختصاص به خود در امر وصيّت مقدّم داشت و امام حسن را از لحاظ بزرگى سنّ به امام حسين مقدم داشت . امام حسين عليه السّلام مدت ( 30 ) سال با امير المؤمنين بود و مدت ( 10 ) سال هم با امام حسن مجتبا بود . موقعى كه وفات امام حسن عليه السّلام در رسيد ، امام حسين عليه السّلام را خواست و جميع ميراثهاى انبياء عليهم السّلام را به آن حضرت تسليم كرد و امام حسين هم براى امر خدا قيام كرد . پادشاه وقت در آن موقع معاوية ابن ابو سفيان بود ، معاويه در سنهء ( 60 ) هجرى وفات يافت و يزيد را وليعهد قرار داد ، يزيد هم بعد از پدر خود سلطنت كرد و امام حسين را طلب كرد كه با او بيعت كند ولى امام حسين به او اعتنائى نكرد . [ فدائى شدن ابراهيم فرزند رسول خدا ص براى امام حسين ع ] 4 - روايت شده كه چون مصيبت ابراهيم فرزند پيغمبر خدا كه از ماريهء قبطيه بود ، بر رسول خدا وارد شد آن حضرت جزع و فزع شديدى كرد ، بقدرى كه فرمود : قلب بىصبرى مىكند و چشم گريه مينمايد ، اى ابراهيم ما براى تو محزونيم ولى چيزى نميگوئيم كه

--> ( 1 ) سورهء أحزاب ، آيهء 33 - يعنى جز اين نيست كه خدا ميخواهد بدى را از شما خانواده دور كند و شما را پاك و پاكيزه نمايد يك نوع پاكيزگى مخصوصى - مترجم .